Dispersiyon stabilitesi ve stokes eşitliği
1) Sedimentasyon oranı yani çökme eğilimi yukarıdaki stokes eşitliği ile belirlenir.
2) Stokes eşitliğine göre:
A) Partikül büyüklüğü ne kadar küçük olursa sistemin stabilitesi o kadar artar
B) Yüksek partikül konsantrasyonu; konsantrasyon arttıkça partiküllerin agregat oluşturma olasılığı artar ve bu da stabiliteyi bozar.
C) Partikül Partikül etkileşimleri: bu tip etkileşimlerden korunmak ve agregasyonu önlemek için iyonlaşan partiküllerin aynı tip yükle yüklenmesini sağlamak gerekebilir. Eğer bir sürfaktan kullanılırsa sürfaktan yüzeylerarasında toplanacak ve yükü tahmin edilebilir olacaktır ancak sürfaktan kullanılmadığı durumda partiküllerin yükleri ve toplanma yerleri belirlenemez ve agregasyona neden olur.
Yüklü partikülün potansiyeli ile dispersiyon ortamının potansiyeli arasındaki farka zeta potansiyel denir. Eğer zeta potansiyel büyük bir değere sahipse partikül ile dispersiyon ortamı arasındaki itici kuvvetler çekici kuvvetlerden baskın gelir ve deflokülasyon meydana gelir ancak düşükse tam tersi meydana gelir ve flokülasyon gerçekleşir.
D) Yoğunluk farkı : dispersiyon ortamı ile katı partiküllerin yoğunluk farkı arasındaki farkın azaltılması sedimentasyonun önlenmesinde önemlidir. Bu yoğunluk farkı sıfır olduğunda minimum değere ulaşılır ancak bu pratikte mümkün değildir ve katı parçacıkların yoğunluğunu değiştirmek oldukça zordur bu yüzden süspansiyona kendisiyle karışmayan bir başka sıvı eklenerek bu durum ortadan kaldırılmaya çalışılır ancak bu kez de ilacın biyofarmasötik etkileri değişir.
E) Viskosite: sedimentasyon oranı ile viskozite ters orantılıdır ve viskozluk arttıkça sedimentasyon azalır stabilite artar.

Yorumlar
Yorum Gönder